Stichting Weerzien met Libanon
Bij gelegenheid van een documentaire van de NCRV ben ik na 25 jaar in 2003 voor het eerst teruggekeerd naar Zuid-Libanon. Dit was naar het gebied waar ik als ambulance chauffeur in het kader van de Unifil-vredesmissie mijn dienstplicht vervulde. Door het succes van deze terugkeer, werd ik gemotiveerd om te gaan werken aan het organiseren van terugkeerreizen naar het voormalige Dutchbat-gebied. De belangrijkste motivatie voor mij was dat de terugkeer naar het gebied waar ik een kenmerkende periode van mijn leven had verbleven, een positief effect had op het vastgeroeste oude negatieve beeld. De herinneringen aan dit land in oorlogssituatie, werden door het bezoek flink bijgesteld, een metamorfose waarvan ik ook andere veteranen deelgenoot van wilde maken.
De eerste terugkeerreizen namen hun aanvang in 2005 en kregen een vervolg in 2006. Helaas kwam er door de Israëlisch Libanese oorlog in de zomer van 2006 een voorlopig eind aan deze reizen. In 2009 hebben we de draad weer opgepakt, en tot nu toe zijn een 7 tal reizen gemaakt met in totaal 210 deelnemers. Ook voor 2010 staan er weer reizen gepland met als hoogtepunt van ons 5 jarig bestaan, de eerste officiële herdenking van onze achtergebleven maten op 4 mei. Dit alles wordt georganiseerd in samenwerking met, en mede door, de Defensie Attaché en de Nederlandse Ambassade in Beirut.
Tijdens eerdere terugkeerreizen was in het progamma altijd een bezoek opgenomen aan het weeshuis in Tibnin. Dit instituut is indertijd met steun van en ook door Nederlandse Unifil-militairen gebouwd. Er worden tijdens deze bezoeken altijd donaties gedaan in de vorm van geld en goederen zoals kleding en medicijnen. Hiermee wordt onze verbondenheid ook 30 jaar later nog steeds zichtbaar gemaakt.
Gaandeweg hebben wij als stichting vastgesteld dat het weeshuis inmiddels voldoende steun krijgt van de nog altijd in Tibnin verblijvende Unifil-troepen. Daarom zijn wij gaan omzien naar een ander humanitair doel dat in de geest van onze voormalige uitzending ligt.
Hierdoor zijn wij terecht gekomen bij het Hiram hospitaal. Dit hospitaal is gelegen in Tyre en heeft een regionaal karakter en de bereikbaarheid vanuit ons voormalige uitzendgebied, is naar Libanese begrippen goed te noemen. Het is een algemeen ziekenhuis dat beschikt over goede infrastructurele mogelijkheden. Belangrijk punt is dat na eigen onderzoek is gebleken dat Hiram van de drie ziekenhuizen in Tyre het meest onafhankelijk is, dat wil zeggen dat het niet gelieerd is aan een politieke of religieuze partij. In 2010 heeft het ziekenhuis wederom een contract heeft gekregen van UNWRA (United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East) dat voorziet in het behandelen van Palestijnse vluchtelingen die zich in een 4 tal vluchtelingenkampen in en om Tyre bevinden.
Na uitvoerige gesprekken met de directie, de medische staf, de medewerkers en niet in de laatste plaats de patiënten, is naar voren gekomen dat het Hiram hospitaal bereid is, en inmiddels al op bescheiden wijze voorziet in, het gratis verstrekken van medische hulp aan diegenen die geen of slecht toegang hebben tot medische zorg. Wij als Stichting zijn nauw betrokken bij het zoeken naar mogelijkheden om deze zorg uit te breiden en verder te structureren. Hiervoor hebben wij de hulp in geroepen van voormalige defensie adviseurs die op dit gebied gespecialiseerd zijn.
Het ziekenhuis kampt met diverse problemen zoals verouderde geneeskundige hulpmiddelen en apparatuur. Noodzakelijke investeringen kunnen momenteel niet worden gedaan. Eén van de redenen hiervoor is dat het ziekenhuis onafhankelijk is, en dus geen geld krijgt van enig politieke of religieuze organisatie.
Momenteel worden er in Nederland door veteranen die ooit met Weerzien met Libanon zijn teruggereisd, diverse activiteiten ontplooid om dit ziekenhuis te ondersteunen. Dit gebeurt onder andere door collectes in kerken, op reünies en tijdens openbare bijeenkomsten. Lezingen door de stichting met daaraan gekoppeld inzamelingen, contacten met defensie, met ziekenhuizen en diverse instellingen worden ingezet om overtollig medisch materiaal te verkrijgen. Ook wordt gewerkt aan het tot stand brengen uitwisselingsprogramma’s, en het leggen van contacten met onder andere de farmaceutische industrie.
Opgemerkt moet worden dat het ziekenhuis bereid is op elke wijze mee te werken aan de doelstelling van Weerzien met Libanon om geneeskundige zorg toegankelijk te maken voor de minder draagkrachtigen. In samenwerking met de Stichting wordt gewerkt aan het ontwikkelen van een overkoepelend progamma.
Een niet onbelangrijk argument om juist het Hiram hospitaal te ondersteunen, is het feit dat het ziekenhuis tijdens de laatste oorlog, in tegenstelling tot andere ziekenhuizen in Tyre, is blijven doorwerken. Dit alles ondanks de zware omstandigheden, iets dat Libanon-veteranen zeer aanspreekt.
Kortom: door het Hiram hospitaal te ondersteunen dragen wij als Stichting Weerzien met Libanon structureel bij aan de door ons geformuleerde doelstelling: het verlenen van toegang tot medische zorg voor de armsten in ons voormalige uitzendgebied.
De waardige aard en wijze waarop dit ziekenhuis in staat is ondanks de beperkte middelen gratis medische hulp te verstrekken, verdient het om door de stichting ondersteunt te worden, en ligt in het verlengde van onze vredesmissie van 30 jaar geleden.
Namens Weerzien met Libanon,
Chris Laarhoven
Hans Steeman
Ruud van Mourik
Akte van oprichting Weerzien met Libanon
Inschrijving KVK handelsreg.