Weerzien met Libanon, de blog

Alle foto's staan online

2012-05-17T20:31:00.001+02:00

Weer thuis en langzaam begint alles te bezinken de foto's zijn online geplaatst en te bekijken.

Veel indrukken opgedaan en nog veel te verwerken.

Voor alle foto's zie onderstaande link.

https://plus.google.com/photos/103152147424007893349/albums/5741891005461726673?authkey=CJagtfXFrfmLfg

Ik verheug me al op de reünie.

Afwikkeling van de reis

2012-05-16T17:36:00.001+02:00

Afwikkeling van de reis is begonnen, ben momenteel bezig om iedereen die aan de reis heeft meegewerkt direct dan wel indirect te bedanken en de contacten te versterken zoals UNIFIL HQ Naqoura, UNTSO Ned.Det. , de Nederlandse Ambassade , Militaire Inlichtingendienst Turkish Batt. Belgian Batt. etc.

Natuurlijk vergeten we daarbij de locale bevolking niet waar we op visite zijn geweest en thee hebben gedronken en natuurlijk onze Palestijnse gasten die ons in het Rest-House bezochten...Mohammed en Abu Hussein.

Dit gaat wel een week in beslag nemen en ik zal voor zover mogelijk foto's op de blog plaatsen.

Voor wat betreft de enerverende "vrije" dag ben ik momenteel bezig om zoveel mogelijk details boven water te krijgen van het gebeurde, er volgt nog een gesprek met de partij van God en de militaire inlichtingendienst zodra ik duidelijkheid heb kom ik er in de blog op terug.

Hoop dat de medereizigers inmiddels uitgerust zijn, ik denk dat fysiek alles wel ok is maar dat jullie nog wel even tijd nodig hebben om een en ander mentaal te verwerken daar jullie natuurlijk veel te vertellen hebben aan jullie gezin ...familie collega's etc. En mocht de een of ander behoefte hebben aan een gesprek aarzel niet om mij, Mia of je medereizigers te contacteren.

Jullie hebben nu je tweede uitzending achter de rug. Ik hoop op Veteranen dag heel veel van jullie te zien en te herkennen aan de Polo shirts maar eerst de terugkom dag in Barneveld bij de Goudreinet van Ruud.

En wordt er nog wat na geblogd!!!!!!!!!!!!!! Duo nooit gedacht!!

Chris

De reis is voorbij.

2012-05-15T21:15:00.001+02:00

De afgelopen dagen hebben we onze Libanon veteranen kunnen volgen op hun verkenningstocht door Zuid-Libanon. De echte verhalen moeten nog los komen, maar de sfeer is goed geweest. Men is voldaan en gezond weer naar huis gekomen.

Helaas hebben de laatste uren in Libanon wat spanning met zich mee gebracht, dat zal nog wel een keer nader verklaard worden. Voor iedereen is het wel belangrijk om te weten dat ook dit avontuur een goed einde kende, niet in de laatste plaats door de hulp van de lokale bevolking. Dankzij de inspanning van Ali Rajab (die van het winkeltje naast het dorpshuis in Haris) en Chris en alle anderen die niet zichtbaar meegewerkt hebben, zijn alle camera's, mobiele telefoons en de iPad vlak voor vertrek teruggekregen.

Nog een woord van dank aan Mia onze dominee die ook deze enerverende trip (nee geen vakantie reis) vol verve begeleid heeft. Mia bedankt.

Geplaatst door Hans Steeman (moderator) op Weerzien met Libanon op 5/15/2012 09:11:00 PM

Bezoek aan Hiram Hospital

2012-05-14T17:10:00.000+02:00

Lieve mensen hoop dat jullie een aangename terugreis hebben gehad na een ietwat dynamisch slot van de reis.

Ik ga de komende tijd nog even verder bloggen en kijken in mijn foto materiaal of er nog iets moois tussen zit.

Verder denk ik dat jullie nu de tijd hebben om van alle indrukken te bekomen en bedank ik eenieder voor het weer doen welslagen van deze terugkeerreis.

Heb nog wat foto's uit het lokale blaadje uit Tyre toegevoegd over ons bezoek aan Hiram hospital en de overdracht van het materiaal waarvoor Piet in Nederland weer zijn uiterste best heeft gedaan.

Chris

post 7-6

2012-05-13T09:16:00.000+02:00

Post 7-6

Op de tweede dag van onze reis hebben we de bovenposten bezocht van het Charly gebied en Dutch Inf Coy. Ooit zat ik daar met DIC 2 op post 7-6. De reis er naar toe verliep vanaf ons compagnies hoofdkwartier 7-4 in Majdal-Zoun. Op die post was al snel duidelijk dat er niet veel van onze gebouwen resteert. Wel is er nog een markant punt: de appèlplaats. Hier heb ik ooit gestaan om medailles op de borst gehangen te krijgen. De toen gebruikte gele lijnen op het asfalt hebben nu weer gediend om even in het gelid te staan voor een foto. Door de nieuwe bebouwing van de lokale bevolking is het zicht op zee verdwenen.

Er werd vanaf 7-4 een volledig nieuwe weg gebruikt en daarmee was de herkenning tot aan aankomst in het dorp Shihin er maar gedeeltelijk. Bij het waterreservoir werd afgeslagen richting de post. Bij de voorbereiding was via Google Earth al duidelijk geworden dat de bebouwing erg uitgebreid is. Er staan veel meer huizen dan toen. Bovendien lijkt de locatie van enkele van die huizen post 7-6 te maskeren. De bus nam de draai in de bocht en stopte, waarna ik in een flits de bus uit liep om mijn thuis van 6 maanden na 28 jaar weer te betreden. Alleen er was op dat moment geen enkel herkenningspunt anders dan de wadi voor en het dorp achter ons. Alles van toen is weggevaagd. Het is duidelijk dat een bulldozer de bovengrond onder handen heeft genomen en het reliëf geëgaliseerd. Hierop zijn nieuwe, deels enorme huizen opgebouwd. Ertussen liggen wat akkers en olijfboomgaarden. Ik heb de groep verteld van mijn gevoel van dat moment. Aan de ene kant is het confronterend te merken dat je eigen verleden is uitgewist. Maar voor een beroepsarcheoloog is dat element de dagelijkse realiteit .Aan de andere kant uitte ik: " ik heb er vrede mee dat dit militaire verleden plaats heeft gemaakt voor civiele bouw". Geen wachtkotje met mitrailleur, maar een woonhuis voor een familie. Geen bunker, maar een boomgaard. Dat is immers waar we ons werk van toen voor gedaan hebben: het brengen van vrede!

Er volgde een slapeloze nacht, die gedomineerd werd door verschillende emoties. De nieuwe indrukken moesten verwerkt, oude kwamen juist weer boven. Ik besloot de vrije zaterdag te gebruiken om weer naar de bovenposten te gaan, maar nu via de weg die ik gewend was. Die ging vanaf de coastal road bij 7-1a omhoog, langs 7-1 op weg naar de bovenposten (7-2, 7-3, 7-5 en 7-6). Gisteren hebben we dit gedaan. Ik wilde Jacqueline graag deze weg tonen. Aad sloot zich bij ons aan en onze chauffeur, gids en tolk Ali completeerde onze 'Bovenpostenbende'.

Vanaf Majdal Zoun hadden we de tweede dag al gezien dat post 7-2 onder een enorme villa is verdwenen. Op de achtergrond is nog wel het karakteristieke kruisvaarderskasteel. Bij het langsrijden en stoppen voor een foto werd dit bevestigd. Ook post 7-3 is er niet meer. Post 7-5, ons toenmalig pelotons hoofdkwartier, is nog wel in gebruik bij Unifil. Maar ook hier resteert niets meer van toen. De hartelijke ontvangst door de Ghanese genisten maakte veel goed.

Vanaf 7-5 ligt Shihin aan de oostelijke horizon. De weg daarheen gaf veel meer herkenning. Ook al is de staat van de weg beter en zijn de huizen nieuwer en duidelijk in aantal toegenomen. Opnieuw werd afgeslagen bij de waterpartij en de ronding gemaakt. Op dat moment viel me een wal op waarvan ik vermoedde dat die bij de post gehoord kon hebben. We zijn daarom iets verder richting de weg geparkeerd en uitgestapt. Tijdens al het fotograferen en tussen de nieuwe aanplant doorbanjeren, kwam een jongen op ons af. Het schoot me in de gedachte dat het wellicht niet zo'n goed plan was onaangekondigd zo maar op hun terrein te komen. Zijn reactie maakte echter direct duidelijk dat hij helemaal niet van zins was om ons weg te sturen, maar hij wilde juist helpen door mijn vragen door zijn opa te laten beantwoorden. Mee gelopen naar diens huis, zag ik direct dat dit het huis is van onze buurman van destijds. Het was duidelijk vernieuwd, maar toch. Dit herkenningspunt is vervolgens gebruikt om met behulp van de aanwijzingen van opa de post op te zoeken. Het tonen van de plaatjes van het wachtkotje via de I-phone van Jacqueline was voldoende. We liepen het huis uit en stopten naast het nieuwe huis er pal naast. Daar zei hij plotseling: kijk naar beneden daar liep jullie toegangsweg. Hier volgde een immense openbaring! Ik zag de weg, het verloop naar boven naar waar nu een huis op de plaats van onze prefabs staat. Links daarvan een huis op de plek van de keuken en de bunker en pal daarvoor een verhoging waar ons wachtkotje stond. Ik was weer thuis! Ik vertelde iedereen die meeliep, dat dat moment heel belangrijk voor me is. Voor het eerst sinds 28 jaar kwamen tranen om Libanon, om mijn tijd hier en vrolijke en trieste gedachten die over elkaar heen rolden. Het herpakken ging snel, en ons bezoek kon niet mooier vervolgd worden dan door thee te drinken bij de opa. Daar kwam vervolgens onze toenmalige buurman ook aanschuiven. Overigens was nagenoeg de hele familie uitgerukt: alle mannen op de veranda, en de vrouwen en dochters die om beurten door de deuropening ons kwamen bewonderen. Het werd een geanimeerd gesprek, waarbij veel weer boven kwam. We hebben beloofd foto's te sturen via email. Een van de jongste binken gaf zijn hotmail-adres. Waar wij ooit dagen moesten wachten op een antwoord per brief kunnen we nu foto's in een flits verzenden. De enige foto die de familie namelijk heeft, is die van een Nepalese sergeant, van een eenheid die na ons de post bemand heeft. Ik zal hen nog iets van ons erfgoed zo door kunnen geven.

Het gevoel van de eerste aanblikken met de locatie van 7-6, ook al zaten we er iets naast, is niet gewijzigd. Ik ben er fier op dat er nieuw leven letterlijk is opgebouwd. Het is goed te zien dat de lokale bevolking ondanks alle tumult ter plaatse is kunnen blijven. En ten slotte geeft het alsnog een geruststellend gevoel dat er nog iets over is van mijn post.

de afbeeldingen:

- op de tweede dag leg ik aan de groep uit wat we hier deden. Chris zien we op de rug.

- ik sta hier op de oprit, de opname is richting de wadi ten noorden van de post.

- de oprit omhoog richting de plaats waar ooit onze prefabs stonden.

Arjen Bosman

Pispaaltjes

2012-05-13T08:14:00.000+02:00

Chris heeft zijn dag weer niet, en duo nooit gedacht zijn voor hem de pispaaltjes , wij snappen niet waarom.

Naar voorval in Harris

2012-05-12T22:08:00.000+02:00

Ik hoopte dat ik nog een paar foto’s op de blog kon plaatsen van de belevenissen van de mannen, maar helaas zijn er geen foto’s want alle camera’s zijn door Hezbollah in beslag genomen. Dit inclusief alle mobile telefoons met camera en de ipad.

We hopen het vanavond nog terug te krijgen via Mr Ali uit Harris.

Wij wachten in spanning af.

Vanuit Libanon geen bericht meer, naar alle waarschijnlijkheid komt de laatste maandag vanuit Nederland, want morgen om 11.30 uur vertrekt onze bus naar het vliegveld.

We hopen dan met camera’s weer naar huis te gaan.

Onze vrije dag

2012-05-12T16:33:00.000+02:00

Vandaag zijn de mannen weer het gebied in, ieder naar zijn post en naar de Locals waarmee enkelen een afspraak hadden om te eten.

Ik ben met Wil en Mia in Tire gebleven. Eerst met Cris koffie gedronken en lekker buiten gezeten , Mohamed kwam ook nog langs die ging even zwemmen in zee.

Later naar Tire binnenstad gewandeld en door de kleine straatjes gedwaald en wat kleinigheidjes gekocht voor thuis. En ons wederom verbaasd over de elektriciteits voorziening in Tire

Tot slot bij Tony een cola gedronken en terug naar het hotel gewandeld.

Ben benieuwd hoe de mannen het hebben gehad, misschien later daar nog iets over.

Vanavond Libanese avond op het strand met een BBQ.

Gerdine

Wat een fanatieke groep

2012-05-11T20:46:00.001+02:00

Reizigers

Laten we eerlijk zijn, de diepgang en omvang van jullie feedback naar de thuisblijvers is fenomenaal. Nooit eerder heeft een groep zo actief onze blog gebruikt.

Ook zonder aanwezig te zijn is het duidelijk: jullie hebben het naar de zin. Veel stoere verhalen zullen de komende tijd door veteranenland gaan.

Weerzien met Libanon draait op vrijwilligers. Wat we er aan beloning aan over houden zijn tevreden mensen. Dat lijkt ook deze keer weer gelukt.

Sluit het verblijf in Libanon op een passende wijze af en kom allemaal weer gezond terug.

Op uitnodiging bij de Turken

2012-05-11T20:13:00.000+02:00

Rectificatie van gister: het moet zijn “Beirut, Saida en Byblos”

Vandaag zijn we op uitnodiging van de Turken naar de Medal Parade geweest in Shaitiye.

Een Majoor had ons uitgenodigd toen we in het UNIFIL kamp waren voor de herdenking.

Het werd een heel mooie en enerverende ochtend met na de plechtigheid heel veel foto’s met iedereen maken en lekker Turks eten. We ontmoeten ook nog een stel Belgische militairen lekker in je eigen taal praten.

Het was erg gezellig en leerzaam.

Daarna een biertje drinken op het terras aan de achterzijde van een onooglijk gebouw maar als je om liep kwam je in een waar paradijsje met zwembad zelfs.

Toen naar het ziekenhuis Hiram waar we een presentatie kregen en een rondleiding.

We overhandigden onze instrumenten en alle knuffeltjes en speeltjes die we uit Nederland hadden meegebracht.

Tot slot een hapje en drankje waarna we naar Cris’ huis gingen voor een biertje.

Foto's van Al-Yatun

2012-05-11T16:40:00.000+02:00

Post 7-16 nu bezet door het malaise army

Verstuurd vanaf mijn iPad

Vluggertje

2012-05-11T15:57:00.000+02:00

Chris huurde voor het duo nooit gedacht een ouwe kever, maar Andre en ik (Henny) zijn ferme knutselaar en dit is het geworden..

Ps wij waren eerder terug.
Verstuurd vanaf mijn iPad

Medaille parade

2012-05-11T15:43:00.000+02:00

Nu laat ik de foto's zien die wij gemaakt hebben tijdens de parade, wij zijn bij aankomst als vorsten ontvangen en hadden mooie plaatsen bij de parade.

Verstuurd vanaf mijn iPad

Medaille parade

2012-05-11T08:25:00.001+02:00

Goedemorgen wij gaan nu op weg naar de Turken, waar wij zijn uitgenodigd voor hun medaille parade, foto's volgen later.
Andre Henny

Verstuurd vanaf mijn iPad

Humor

2012-05-10T21:51:00.001+02:00

Jantje zit in de klas en de juf is aan het bord aan het schrijven met haar linkerarm, zegt Jantje juf er zit haar onder je oksel, waar op de juf Jantje boos naar huis stuurt en twee dagen niet op school mag komen.
Na twee dagen komt Jantje weer op school en de juf staat weer op het bord te schrijven maar nu met haar rechterarm, roept Jantje weer juf er zit haar onder je arm, waar open de juf Jantje weer naar huis stuurt maar nu voor twee weken.
Na twee weken komt Jantje weer op school, en de juf staat weer op het bord aan het schrijven maar dan breekt haar krijtje en bukt om hem op te rapen, waarop Jantje roept tot na de schoolvakantie.
Groetjes Andre en Henny

Verstuurd vanaf mijn iPad

Trust

2012-05-10T21:18:00.000+02:00

Waar Wil is is een man of twee

2012-05-10T20:55:00.001+02:00

10 mei 2012

Dit jaar is het een groep die zeer veeleisend is. Ons kader trekt dat niet op alle momenten. Zo is duidelijk te zien op bijgaande foto !

Arjen en Jacqueline

Byblos, Beiruth en Sire

2012-05-10T19:55:00.000+02:00

Vandaag vroeg op pad, om 7 uur ontbijt en om 8 uur weg want er staat veel op het programma vandaag, Byblos, Beiruth en Sire.
Het is vanuit Tyre ook 130 km naar Byblos.
Prachtig stadje en heel oud mooi idyllisch haventje.
Daarna naar Beiruth grote moderne stad veel westerse mode en ook de mensen op straat lopen er westers gekleed bij en veel minder soldaten op straat als in Tyre en geen Roadblocks.
Als laatste naar Sire waar de tegenstelling met Beiruth weer enorm was.
Na een bezoek aan het zeepmuseum door de kleine straatjes van de oude stad.
Het vuil ligt overal en de huizen zijn meer krotten.

Duo nooit gedacht

2012-05-10T18:55:00.000+02:00

Duo nooit gedacht in Beirut bij hun huur auto waarmee ze vandaag Beirut verkenden.

Morgen de medalparade bij de turken en ziekenhuis Hiram voor de overdracht van de spullen uit Nederland. Maar eerst nog even na het eten een gezellig samenzijn.

Het duo nooitgedacht komt wat later ivm groot onderhoud aan hun voertuig.

Chris

Naqoura

2012-05-09T20:04:00.000+02:00

Na de ceremonie zoals jullie onder hebben kunnen lezen, kwamen wij een Turkse majoor tegen die aan ons vroeg wie en wat wij waren.
Nadat wij het hem uitgelegd hadden nam hij ons mee naar zijn barak om ons een dienst te verlenen, mijn maatje Andre zei tegen hem dat wij indertijd onze vechtpetjes waren kwijt geraakt tijdens een force mobile reserve actie en dat hij 32jaar lang op zoek was geweest naar een originele vechtpet.
Hierna ondernam hij actie en nadat wij op de foto stonden kwam er een andere Turkse officier en die bracht 3vechtpetjes mee, een voor Andre een voor Henk en een voor mij (Henny).
Hierna kwamen wij de rest tegen en Wil een van de vrouwen die mee zijn met deze reis vloog naar de Turken toe of ze nog een vechtpet hadden en inderdaad er kwam er nog een te voorschijn.
Hierna zijn wij nog op de foto gegaan met Chinese militairen en een vrouwelijke militair uit indonesië.
Tijdens deze foto sessies,ontstond er een spontaan gesprek tussen Chris en onze andere leden, en werden wij uitgenodigd op de medaille parade die de Turken als vrijdag hebben.
Wordt vervolgd Andre en Henny

Verstuurd vanaf mijn iPad

De herdenking op het Unifil camp

2012-05-09T16:38:00.000+02:00

Vandaag was onze herdenking van de slachtoffers van Unifil, onze eigen boys maar ook alle andere die gesneuveld zijn tijdens hun Unifil uitzending. En ook de slachtoffers thuis na de missie. En de kranslegging

Het was een mooie indrukwekkende herdenking waar menig traantje werd gelaten.

Daarna een briefing die wat aan de lange kant was. Ik zal hier niet over uitweiden want het is hier in Libanon een immens probleem wat nog lang niet is opgelost.

En toen de lunch die voortreffelijk was en tot slot een echte Italiaanse espresso in de koffiebar van de Italianen.

Ook hielen we er nog een uitnodiging aan over van de Turken voor vrijdag de Medal parade.

Daarna bier bij Ali en nog langs de schilpadden poel.

Zo nog even zwemmen en vanavond komt er nog een Palastijn met ons praten onder het genot van een biertje. (onderweg ingeslagen bij Ali)

Een dagje in Tyre

2012-05-08T17:23:00.000+02:00

Vandaag niet met de bus op stap maar te voet Tyre in.

Eerst bij het monument stil gestaan en toen door naar de Romijnse opgravingen.

Prachtig mooi en indrukwekkend.

Langs de boulevard naar een volgende Romeinse opgraving waar we ook hebben geluncht en Mohamed nam ons mee naar zijn appartement op de bovenste verdieping vanwaar een prachtig uitzicht hadden.

Door de oude binnenstad naar Tony geslenterd waar we een biertje dronken.

Toen we terug waren in het Hotel snel de zwemkleding aan een duik in de zee.

Vanavond bijeenkomst waar een Untso medewerker ons meer komt vertellen over de situatie hier.

Groetjes Daan en Gerdine

07-05-2012

2012-05-07T19:34:00.000+02:00

Vandaag zijn wij op bezoek gegaan in het voormalige Charlie gebied, waar wij als eerste bij post 7-7 waren en waar boven aan de weg nu China bat zit zie foto.
Even langst de weg naar de geitenhoeder met zijn kinderen en geiten gekeken, waar Wil samen met onze dominee Mia de nodige cadeautjes gaf aan die kinderen.
Daarna gingen wij op weg naar beneden wat bij ons de herinneringen weer naar boven bracht van het patrouille lopen.
Van uit daar reden wij naar post 7-2 en 7-6 gereden voor Arjan die daar en van de laatste unifilers was, en waar niets meer stond.
Toen naar een observatie post van Aad gereden die daar als observer is geweest dit is direct gelegen aan de Israëlische grens en waar wij geen foto's mochten maken en vriendelijk verzocht werden om verder te gaan.
Tenslotte naar Naqoura gereden waar wij ruim de tijd hadden en waar Andre en ik samen met het leger uit Indonesië op de foto staan, wordt weer vervolgd.

Andre en henny

Programma bezoek Naqoura 09-05-2012

2012-05-07T19:09:00.001+02:00

SER	TIME	ACTIVITY	RESPONSIBILITY	REMARKS
1)	0930 hrs	Arrival by Bus at Naqoura Camp, Hospital Gate	Civil Affairs (CA) to liaise for Camp Access for them to park at Italair parking near PX	Civil Affairs (CA) to receive veterans at hospital Gate
2)	0940-1000hrs	Laying of wreath at the Cenotaph	CA
3)	1000 -1015	Photo session	PIO and individual photos
4)	1015 -1035	Departure from Cenotaph for a briefing in Conference room 2 and Q& A's session	Ops Briefing	COS to assign a presenter
5)	1035- 1100	Briefing in Conference room 2 and Q& A's session	Briefing by DPCA	Andrea Teneti
6)	1100-1120	Briefing in Conference room 2 and Q&A's session	Briefing by CA	Achit Tsagaandorj
7)	1120-1200	Distribution of PIO materials and interviews	Interviews by radio/video units	Andrea Teneti
8)	1200– 1300 hrs	Arrival at International Mess/ Lunch	CA	CA to request lunch tickets from Administration
9)	1315 hrs	Departure from International Mess	CA to escort them to Italair parking near PX

Onze 2e dag in Libanon

2012-05-07T17:39:00.000+02:00

Vandaag de posten 7.17 Charlies Angels. 7.4 Majdal Zun, 7,6 Shihin, en de post van Aad op de grens met Israel en Haqnaqura bezocht.

Een wandeling in het paradijs gemaakt prachtig natuurgebied alleen jammer dat ze alle plastic rotzooi er achter laten.

Daan heeft de zoon ontmoet van zijn toenmalige tolk en telefoon nummers uitgewisseld.

En na een biertje bij Ali die Wil en Aad nog kenden was de dag weer helemaal goed.